Dzibilchaltún
Dzibilchaltún, ook wel Tz’ibilchaltun (Yucatek-Maya),
uitspraak: tzee-beel-chahl-toon. De naam betekent “Plaats waar
er schrift op de stenen staat”. Nabij de locatie bevindt zich
The Museum of the Maya People.
De locatie werd reeds rond 1500 v. Chr. bewoond, maar vanaf 200 n. Chr. ontwikkelde zich hier een ware stad. Dzibilchaltun was een rijk handelscentrum en richtte zich voornamelijk op de zouthandel. Op zijn hoogtepunt in 800 n. Chr. had de stad zo’n 20.000 inwoners. De omvang van de stad bedraagt zo’n 30 km² en omvat meer dan 8000 gebouwen. Het centrum omvat echter zo’n 100 gebouwen die gegroepeerd zijn rond vier hoofdpleinen. Het Zuidplein en het Centrale plein vormen het hart van de vindplaats, in de hoek van het Centrale plein bevindt zich de Xlacah cenote. De zuidzijde van het Centrale plein wordt afgesloten door het paleis. De ondergang van Dzibilchaltún vond plaats tijdens de opkomst van Chichén Itzá wat ongetwijfeld verband met elkaar moet hebben. In 1200 beleefde de stad een kleine opleving, maar al snel vertrok het merendeel van de bevolking weer naar andere steden. De stad bleef echter wel bewoond, toen de Spanjaarden de stad in 1540 ontdekten onderwierpen ze de bevolking en bekeerden hen tot het Christendom.
Bouwwerken in Dzibilchaltún:
Door op de links te klikken kunt u een afbeelding van het bouwwerk bekijken.
A. Tempel van de zeven poppen
(Templo
de las Siete Muñecas)
De tempel is zo genoemd vanwege de zeven kleine sculpturen die hier binnen zijn gevonden in een holle ruimte vóór het met schilderingen versierde altaar. Deze sculpturen bevinden zich vandaag de dag in het nabijgelegen museum. De tempel is rond 700 n. Chr. gebouwd. De gevels zijn versierd met vier maskers. Binnen loopt een gang rondom een centrale kamer waarboven zich een toren bevindt. De tempel werd aan het einde van de Klassieke Periode opgenomen in een groter bouwwerk, maar in de Laat-Postklassieke Periode werd dit bouwwerk weer verwijderd waardoor hij zijn oude functie terug kreeg. In de centrale kamer werd rond deze tijd ook het altaar neergezet. De tempel is zo gepositioneerd dat elk jaar, op 21 maart en 21 september (tijdens de lente en herfst evening) de zon door de deuropening van de tempel schijnt en uitkomt op een stèle die te vinden is op het Plein van de zeven Poppen. Archeologen gaven aan dat dit bouwwerk in zo'n goede was, dat er bijna geen restauratiewerkzaamheden aan uitgevoerd hoefden te worden.
De cenote is vandaag de dag tot 16:00 uur open om te zwemmen. Lelies bedekken het merendeel van de cenote. Eén kant van de cenote is erg ondiep, de andere kant is echter zo’n 44 meter diep waarna de cenote eindigt in een tunnel. Xlacah betekent “Oude Plaats” en dit is de naam die de locale bevolking geeft aan de gehele vindplaats. Duikers hebben meer dan 30.000 artefacten opgedoken die als offers in de cenote zijn geworpen.
De Kapel werd in 1590 voor de Franciscaner monniken gebouwd op het plein. Men gebruikte hiervoor stenen van de reeds bestaande Maya-gebouwen.
Men is onlangs begonnen met de eerste opgravingen van het bouwwerk dat bekend staat als het Paleis. Dit bouwwerk sluit de volledige zuidzijde van het centrale plein af. Het heeft in totaal meer dan honderd kamers.
