De Waarheid over obsidiaan

De Oude Maya's staan erom bekend dat ze obsidiaan gebruikten voor het maken van pijlpunten en offermessen. Ze maakten er ook spiegels van waarmee de priesters in de toekomst konden kijken. Maar wat is obsidiaan nou precies en hoe magisch is het werkelijk?

Wat is obsidiaan?

Obsidiaan is een natuurlijk voorkomend vulkanisch glas. De naam is afkomstig van een Romein die Obsius heette en die in de oudheid de eerste obsidiaan meenam vanuit Ethiopië.

Obsidiaan ontstaat bij snelle afkoeling van lava met een watergehalte van maximaal 3-4 % per gewicht. Als het gehalte aan vluchtige bestanddelen (water, kooldioxide) hoger is ontstaat puimsteen (de vrijkomende gassen fungeren dan namelijk als een blaasmiddel). Het ontstaan van vulkanisch glas is voornamelijk afhankelijk van de stroperigheid van de vloeibare lava. Deze stroperigheid wordt bepaald door het gehalte aan kiezelzuur, hoe hoger dit gehalte hoe trager de vloeistof vloeit. De meeste obsidianen hebben een kiezelzuurgehalte van 70% of meer.

De kleur van obsidiaan kan verschillen, dit is afhankelijk van de verontreinigingen die het bevat. De kleur is meestal donkergroen tot diepzwart. De bekendste soorten obsidiaan zijn: zwarte obsidiaan (apachetraan), zwartbruine obsidiaan (mahonie), goud obsidiaan, zilver obsidiaan, regenboog obsidiaan en sneeuwvlokobsidiaan.

Sneeuwvlokobsidiaan bevat insluitingen van bolvormig gegroeide structuren, meest van veldspaat of christobaliet, die sferulieten genoemd worden. Zij ontstaan door bolvormige kristalgroei vanuit een enkele centrale groeikern.

Obsidiaan is een metastabiel materiaal dat op de lange duur terugvalt in zijn kristallijne, meer stabiele vorm. Vulkanisch glas uit het Paleozoïcum en Precambrium is dan ook niet bekend.

Omdat obsidiaan zo scherp is worden er vandaag de dag scalpels van gemaakt. Het is scherper dan metaal en de wond zou ook sneller genezen. Ook wordt obsidiaan nog veel gebruikt bij het vervaardigen van kunstvoorwerpen en sieraden.

Heeft obsidiaan magische krachten?

De Oude Maya's geloofden dat toen de eerste zonnestralen de aarde bereikten deze gevangen werden in het obsidiaan, zo ontstond goudobsidiaan. Je zou dus letterlijk naar de allereerste zonnestralen kijken. Men kan zich voorstellen dat in zilverobsidiaan de allereerste stralen van de maan gevangen werden.

Toen ik mij vele jaren geleden in de Maya's begon te interesseren ging ik op een mineralenbeurs op zoek naar obsidiaan. Een verkoper vertelde mij dat hij "dat" niet had en ook nooit wilde hebben. Het was een gevaarlijk mineraal en ik moest er maar ver van uit de buurt blijven. "Zou hier een kern van waarheid in zitten?" vroeg ik mijzelf af. Tenslotte gebruikten de Maya's het als offermes, en dat is op z'n minst gezegd iets gevaarlijks. Ik besloot uit te zoeken waarom deze man zo angstig was voor de door de Maya's zo geliefde mineraalsoort. Ik vond het volgende: 

"Obsidiaan is een mineraal die alleen gebruikt mag worden door mensen die op de hoogte zijn van de uitzonderlijke magische kracht van deze steen. Vooral de zwarte obsidiaan heeft een erg sterke werking. Obsidiaan is gericht op het laten zien van de eigen aard. Deze steen confronteert de eigenaar met de enige echte waarheid van het ego. Hij werkt als een soort magneet die de krachten van de geest omzet in bewuste daadkracht. Op deze manier worden de geestkrachten geaard en er ontstaat een verbinding die de deuren opent naar de eigen mogelijkheden. Alle schijn en illusie verdwijnen en alleen de echte waarheid blijft over. Wees bewust van de sterke confronterende kracht van deze steen, en gebruik hem niet zo maar voor de grap, want dan kan de confrontatie wel eens helemaal niet zo leuk zijn. Voor kinderen is deze steen altijd ongeschikt."

Op zich zou niemand dus iets te vrezen moeten hebben voor obsidiaan, maar blijkbaar zijn er nogal wat mensen die niet geconfronteerd durven te worden met hun ware aard. Wellicht omdat ze niet bereid zijn hun leven op een positieve manier te veranderen. En waarom niet? lust? vraatzucht? hebzucht? woede? luiheid? ijdelheid? jaloezie? Het ware gevaar schuilt waarschijnlijk in de mensen zelf en niet in een onschuldig mineraal...